Materiały dla rodziców do pracy z dziećmi w domu na tydzień nr 15, tj. od 22.06.2020 r. do 26.06.2020 r.

ZOBACZ MNIE „W AKCJI”

Oddział BABY BEETLES Monika Pawłowska:

Temat: Lubię pszczoły.

  • Zajęcia rozpoczynamy od zagadki:
    „Pasiasty muzykant gdzieś na łące bzyka.
    Latem lata, ile sił. Zbiera z kwiatów złoty pył.
    Jest pracowita, a cały jej trud,
    z pewnością docenisz, jeśli lubisz miód.”

    Pytamy dzieci, czy wiedzą, jakie jest rozwiązanie zagadki oraz na jakiej podstawie odgadły, że chodzi o pszczołę. Pokazujemy dzieciom zdjęcie przedstawiające pszczołę i pytamy, czy pszczoła jest zwierzęciem, którego należy się bać. Następnie informujemy dzieci, że chcemy opowiedzieć im coś więcej o pszczołach, bo są to bardzo ciekawe zwierzęta. Z pewnością dowiedzą się, czy pszczoła może być groźna, a jeśli tak, to kiedy.

  • Bajka o pszczołach i matce naturze.

    Dawno, dawno temu pszczele rodziny mieszkały w lasach, w starych, dziuplastych drzewach. Od wiosny aż do jesieni pszczoły codziennie pracowały. Szukały kwiatów, a gdy je znajdowały, spijały ich nektar i zbierały pyłek. Nadmiar tego, co udało im się zebrać, przerabiały na miód. Przez całą zimę, gdy cała przyroda przykryta była śniegiem, pszczoły nie opuszczały swego gniazda, a przetrwać mogły dzięki zapasowi miodu, którym się odżywiały. Zdarzyło się jednak, że ludzie zauważyli, że pszczoły gromadzą w swoich dziuplach pyszny, słodki miód i zaczęli go im wykradać. Pszczoły nie mogły bronić się przed ludźmi, ani ich w żaden sposób przestraszyć, bo w tych dawnych czasach nie miały żądeł i były całkiem bezbronnymi owadami. Niestety, wskutek tego, co robili pszczołom ludzie, zdarzało się, że pozbawione zapasu pokarmu pszczoły musiały głodować, a niektóre nawet umierały zimą z głodu. Z roku na rok sytuacja była coraz gorsza. Pomimo, że pszczoły pracowicie zbierały pyłek i nektar i produkowały tak dużo miodu, jak tylko mogły, ludzie ciągle okradali je i coraz więcej pszczelich rodzin zamierało. W jednej dziupli, w pszczelej rodzinie mieszkała sobie mała pszczółka. Miała na imię Apisa. Była pracowita, podobnie jak inne pszczoły, ale bardzo martwiła się, że nawet jeśli pszczoły z jej rodziny zmagazynują dużo miodu na zimę, to przyjdą ludzie i go zabiorą, a ją i jej krewnych będzie czekał głód, a może nawet śmierć. Słyszała już, że zdarzało się to w innych pszczelich rodzinach. Z dnia na dzień Apisa była coraz smutniejsza i markotna, aż w końcu zauważyła to pszczela Królowa. Wezwała ją do siebie i zapytała o przyczynę zmartwienia. Gdy Apisa wyjaśniła, co tak bardzo ją trapi, Królowa westchnęła i smutno powiedziała: – Niestety, obawiam się, że nic nie możemy zrobić. Jeśli przyjdą ukraść nasz miód, to nie będziemy miały jak się bronić. Oni o tym wiedzą i wcale się nas nie boją. Ale może będziemy miały szczęście i ludzie nie wypatrzą naszego gniazda w dziupli, i nie zabiorą naszego miodu. To nasza jedyna nadzieja. – Ale Królowo – odezwała się Apisa – a jeśli jednak ludzie znajdą nasze gniazdo? Czy na pewno nic nie możemy zrobić? Nie ma jakiegoś sposobu, byśmy mogły bronić naszego miodu? – dopytywała Apisa. Królowa ponownie westchnęła i odparła: – Ja nie znam takiego sposobu i nie jestem w stanie nic zrobić. Ale… – Królowa zawahała się, ale kontynuowała – być może Matka Natura mogłaby nam jakoś pomóc. Jednak droga do niej jest bardzo długa i pełna niebezpieczeństw. Nie mogę narażać żadnej pszczoły na takie ryzyko. – Ależ Królowo! Ja polecę! – zawołała Apisa – Umiem bardzo szybko lecieć, jestem mała, więc nikt mnie nawet nie zauważy. Dam sobie radę. Polecę do Matki Natury po pomoc! – upierała się dzielna pszczółka. Królowa długo nie zgadzała się na pomysł Apisy, jednak ta była bardzo uparta i ciągle prosiła o zgodę. W końcu Królowa uległa jej prośbie i zgodziła się, a Apisa wyruszyła w podróż. Leciała bardzo, bardzo długo. Dotarła do miejsc, w których nie była nigdy wcześniej. Była coraz bardziej zmęczona i gdy już traciła nadzieję, że uda jej się dolecieć do celu, ujrzała domek Matki Natury i po chwili była na miejscu. Matka Natura była nieco zaskoczona niespodziewanymi odwiedzinami pszczółki, ale była bardzo miła. Zaprosiła Apisę do swojego domku i poczęstowała pysznymi owocami. Zaciekawiona zapytała o cel wizyty i uważnie wysłuchała, jakie obawy mają pszczoły. Gdy pszczoła skończyła swą opowieść, Matka Natura powiedziała: – Może uda mi się wam pomóc. Dam Ci magiczną różdżkę, która sprawi, że na końcu waszych ciał wyrosną ostre żądła. Będziecie mogły się nimi bronić, jeśli ktoś was zaatakuje. Ale uważajcie, bo użądlić będziecie mogły tylko jeden raz w życiu, a potem umrzecie. Nie żądlcie więc bez potrzeby. Wybierzcie najsilniejsze i najodważniejsze spośród was, niech one będą żołnierzami, broniącymi całej rodziny w razie niebezpieczeństwa. Mam nadzieję, że taka zmiana spowoduje, że ludzie przestaną kraść wasz miód, mają przecież tyle innego jedzenia! Apisa podziękowała, wzięła różdżkę, pożegnała się z Matką Naturą i ruszyła w drogę powrotną do swojego gniazda. Gdy wróciła, po kolei dotykała każdą pszczołę magiczną różyczką i każdej wyrastało żądło. Apisa dokładnie przekazała wszystkim pszczołom informację o tym, że skorzystać z żądła mogą tylko raz w życiu, a wszystkie pszczoły zgodziły się, że nie będą nikogo żądlić bez potrzeby, a jedynie wtedy, gdy będą musiały bronić swojego gniazda, Królowej i miodu. I tak się pewnego dnia zdarzyło, że ludzie przyszli do pszczelego gniazda i chcieli ukraść pszczołom miód. Byli bardzo zaskoczeni gdy pszczoły zaczęły się bronić żądląc ich boleśnie i bardzo szybko uciekli. Wiele pszczół tego dnia poniosło bohaterską śmierć w obronie miodu, ale zapas na zimę został uratowany i pszczoły miały co jeść aż do wiosny. Jednak ludzie ciągle pamiętali smak pysznego, słodkiego miodu i zastanawiali się, czy mogliby go jakoś uzyskać. To, co sami wyprodukowali, nawet nie przypominało prawdziwego miodu. Wiosną, gdy kwiaty i drzewa w ogrodach zakwitły, ludzie zbudowali więc małe, drewniane domki – ule. Zaprosili pszczoły, by się tam wprowadziły, a pszczoły chętnie to zrobiły, bo wokół uli było mnóstwo kwiatów, gdzie mogły zbierać nektar i pyłek. Ludzie pilnowali uli i mieszkających w nich pszczół, dbali, by wokół nie brakowało kwiatów i by pszczołom nie działa się krzywda. W zamian za to jesienią pszczoły pozwalały ludziom wziąć część swojego miodu tak, by im nie zabrakło pokarmu przez zimę, ale by i ludzie mogli go trochę zjeść.

  • Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania.
    – czy pszczoły żądlą dla zabawy lub ze złośliwości?
    – czy pszczoła może użądlić wiele razy?
    – co dzieje się z pszczołą, gdy użądli?
    – w jakich sytuacjach pszczoła może użądlić?
    – co pszczoły zbierają w kwiatach i w jakim celu?
  • Następnie wyjaśniamy dzieciom, że pszczoły nie żądlą bez potrzeby, bo po użądleniu, gdy stracą swe żądło, umierają. Niebezpieczne mogą być wtedy, gdy się czegoś boją, poczują się zagrożone lub zaatakowane. Dlatego też, jeśli zobaczymy pszczołę zbierającą pokarm z kwiatów, nie należy panikować. Owad raczej nie zwróci na nas uwagi, jeśli nie będziemy go próbowali łapać czy odganiać. Jeśli znajdziemy się w pobliży uli nie należy do nich zbyt blisko podchodzić. Ul to dom pszczół i jeśli podejdziemy do niego, to mogą potraktować nas jak zagrożenie i użądlić. Natomiast jeśli pszczoła wleci do mieszkania, najlepiej szeroko otworzyć okno i poczekać, aż sama wyleci. Nie należy biegać, piszczeć, czy atakować owada.
  • Pokazujemy dzieciom zdjęcia trzmiela, osy i szerszenia. Tłumaczymy im, że oprócz pszczoły są również inne pasiaste owady i niektóre z nich mogą być niebezpieczne. O ile trzmiel jest raczej łagodny, to spotkanie z osą czy szerszeniem może być bardziej niebezpieczne. Są to owady, które mogą być agresywne, zwłaszcza jeśli jesteśmy w pobliżu ich gniazda lub jeśli odganiamy je od jedzenia (np. słodkich owoców, napojów). Dlatego latem trzeba uważać jeśli chcemy jeść na dworze owoc czy słodycze lub pijemy napoje (osy mogą wchodzić do butelek ze słodkimi napojami, trzeba uważać, by nie wypić ich razem z napojem).
  • Zabawa paluszkowa „Ul” według Krzysztofa Sąsiadka.

    To jest ul.                              pokazują dłoń złożoną w pięść
    Ul to dom,                            kciuk schowany między pozostałe palce,
    gdzie pszczoły śpią.
    Pszczoły ciężko pracują.
    Pszczoły z ula wylatują:      kolejno prostują palce dłoni:
    jeden,                                                 kciuk,
    dwa,                                       palec wskazujący,
    trzy,                                      palec środkowy,
    cztery,                                   palec serdeczny,
    pięć,                                       palec mały,
    bzzz, bzzz, bzzz.                    naśladują brzęczenie pszczół.

  • Ćwiczenie grafomotoryczne Lot pszczoły.
    Czytamy wierszyk według Stanisławy Stępień:

    Lata złota pszczoła nad majową łąką.
    Słońce ją tu woła, zapach kwiatów nęci.
    Z kwiatuszka na kwiatek przelatuje sobie,
    zbiera słodki nektar do ula zanosi.

    Dzieci rysują w powietrzu, obiema rękami jednocześnie, lot pszczoły – kreślą fale i inne wzory – i naśladują dźwięki wydawane przez te owady.

  • Bajka edukacyjna – Pszczoła miodna

  • Ilustracja pszczelarza

    Zadajemy dzieciom pytania:
    − Jak nazywa się mieszkanie pszczół?
    − Co robią pszczoły? (zbierają nektar z kwiatów)
    − Co produkują pszczoły w ulu? (miód)
    − Z czego składa się ubranie pszczelarza? (kapelusz, rękawice gumowe, kombinezon)
    − Jak myślicie, dlaczego pszczelarz ma takie dziwne ubranie? (ubranie chroni pszczelarza przed ukąszeniami pszczół)

  • Opowiadamy dzieciom, że owady takie jak pszczoły i trzmiele od zawsze fascynowały ludzi, nawet malarzy i kompozytorów. Dzieci wysłuchają teraz utworu, dla którego inspiracją były właśnie trzmiele. Trzmiel, gdy leci, głośno bzyczy. W zależności od tempa lotu i odległości, z jakiej go słyszymy, dźwięk może być różny.
  • Utwór „Lot trzmiela” rosyjskiego kompozytora Nikołaja Rimskiego-Korsakowa.

  • Praca plastyczna – pszczółka z rolki po papierze

  • Bajka edukacyjna- Ul najlepszy przyjaciel pszczoły

  • Piosenka „Pszczoły”

  • KOLOROWANKI I KARTY PRACY

Język Angielski Patrycja Kisielewska:

SUMMER I

  1. Słownictwo: sun, ball, sand toys: bucket, spade, beach, sandcastle, beach towels, beach umbrella (sunshade), flip flops, hat, sunglasses, sun cream, swimsuit.

Wskazując kolejno obrazki znajdujące się na poniższej grafice, pytamy dzieci: what’s this? Dziecko odpowiada nam w języku polskim, a  my podajemy angielską nazwę.

Nie trzeba uczyć dzieci wszystkich wyrażeń.

  1. Piosenka „Have you ever seen my teeth?”

W trakcie śpiewania piosenki wskazywać właściwe zwierzęta.

My teeth are gone!

 

Have you ever seen my teeth,

my teeth,

baby shark’s teeth?

Have you ever seen my teeth?

My razor-sharp teeth.

 

A walrus’s long teeth.

A dolphin’s cone-shaped teeth.

Oh, no, no, no, no, no, no, no.

They are not my teeth.

 

Teeth, teeth, teeth.

Have you ever seen my teeth?

 

Have you ever seen my teeth,

my teeth,

baby shark’s teeth?

Have you ever seen my teeth?

My razor-sharp teeth.

A blue whale’s baleen plate.

A turtle has no teeth.

Oh, no, no, no, no, no, no, no.

They are not my teeth.

 

Oh, yeah, yeah, yeah!

Doo doo doo doo doo!

My teeth are growing again!

 

I lost my 24th front tooth.

 

  1. Color by number – kolorowanie obrazków według kodu. Dziecko nazywa kolory i cyfry w języku angielskim.
  2. Color sorting

Słownictwo:  seashell, flip flops, bucket, ice cream, sun, starfish, spade, crab, ketchup, flippers, watermelon, seahorse.

Przed rozpoczęciem zadania utrwalić angielskie określenia rzeczy na obrazkach, np. It is a crab/seahorse/watermelon; These are flippers/flip flops etc..

Zadanie polega na grupowaniu przedmiotów na kolory. W przygotowanej tabeli dziecko układa odpowiednie obrazki.

Rodzic czyta np. Put all the red things here (etc.) I zadaniem dziecka jest wybierać obrazki tylko w kolorze czerwonym.

Kładąc obrazki we właściwym miejscu dziecko nazywa je albo próbuje nazwać w jęz. ang.

  1. Wierszyk „Ice cream, ice cream”
  2. Summer shape matching

Na początku utrwalić słówka. Obrazki wyciąć.

Na dwóch planszach brakuje różnych elementów. Wskazując puste pole, gdzie powinno być np. Słońce, pytamy: what’s missing here? Odpowiedź powinna brzmieć: Sun is missing lub po prostu sun.

To samo w przypadku innych elementów.

  1. Summer tracing worksheets.

Poniżej umieszczone są karty z różnymi przedmiotami, kojarzącymi się z latem. Zadaniem dziecka jest rysowanie po śladzie – trace the lines i kolorowanie obrazków – color the picture.

Nie trzeba zrobić wszystkich obrazków, wystarczy jeden.

  • Ball
  • Bucket and spade
  • Flip flops
  • Pinwheel
  • Popsicles
  • Sun watermelon

Oddział TOM AND KERI Emilia Szydłowska:

Tydzień 15 (22.06-26.06.2020 r.)

Temat tygodnia: Pożegnania nadszedł czas


Zajęcia 1

Słuchanie i nauka piosenki „Hej przedszkole ukochane”

Hej przedszkole ukochane”

1. Gdy maj nadchodzi i kwitną kwiatki
A ty już kończysz swe siedem lat
Żegnasz zerówkę lub sześciolatki
I zaraz ruszysz dalej w świat

Ref; Hej przedszkole ukochane, co bez ciebie zrobię ja
Może jednak tu zostanę jeszcze rok a może dwa

2. A kiedy czerwiec jak woda płynie
Na dworze lata nadchodzi dzień
Dla wszystkich chłopców i dla dziewczynek
Przedszkole właśnie kończy się

3. Rzec „do widzenia” trzeba na drogę
Bo po wakacjach nie wrócisz już
Wspominaj często przedszkolne progi
By miłych wspomnień nie krył kurz.

Rodzic zadaje pytania dotyczące tekstu piosenki.
– O czym jest ta piosenka?
– Jakie zdarzenia zapamiętacie z waszego przedszkola?
• Określanie charakteru melodii oraz liczby zwrotek piosenki.
• Ćwiczenia emisyjne na sylabach: wa, wo, wi.
• Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
Książka (s. 86–89) ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak, a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać,
bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie. Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach.

Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały.
Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu,
tu jest łazienka,
wodą się zmywa
farbę na rękach,
a ty masz łapki
całe w powidłach,
więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej… Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek. Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę. Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli
obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom. Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A –
przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła
się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.

– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani
kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się
we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem
„złotą rączką”, który potrafł naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami.
Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał,
to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko.
Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.
Rozmowa na temat opowiadania
– Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
– Co przygotowali młodsi koledzy?
– Co robiły Ada i Kasia?
– Kogo pożegnała Ada?
– Co to były pocieszajki Ady?
– Gdzie je zostawiła?
• Ćwiczenia w książce. Książka (s. 86–89) ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)

5-latki

Słuchanie tekstu czytanego przez rodzica

6-latki

Czytanie tekstu znajdującego się pod ilustracjami.

Zabawa „Z czym kojarzy się przedszkole”. Karton z obrazkiem przedszkola, mazak.
Dziecko podaje skojarzenia z przedszkolem, a rodzic zapisuje je wokół obrazka przedszkola. Np.
uśmiech, sympatia, dobre obiadki, różne zabawki, troskliwość, zrozumienie…

Wspominanie przez dzieci tego, co zapamiętały z pobytu w przedszkolu.
• Masaż pleców
Dziecko dobiera się w pary z rodzicem. Jedno dziecko klęka, podpierając się rękami o podłogę, pozwalając głowie swobodnie zwisać. Drugie dziecko (lub rodzic) staje z boku i także klęka, ale pozostaje wyprostowane, z wolnymi rękami. Dzieci nie rozmawiają ze sobą. Drugie dziecko kładzie ostrożnie ręce na plecach partnera i wykonuje masaż (klepie, głaszcze, stuka…). Po chwili następuje zmiana ról.
• Karta pracy, cz. 4, s. 72 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki
do bramki.

Zajęcia 2


• Karta pracy, cz. 4, s. 73 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski).
• Ćwiczenia oddechowe – „Na łące”. (szablon pszczoły).
Dziecko maszerują w dowolnych kierunkach sali w rytmie nagrania piosenki dowolnej piosenki. Podczas przerwy w nagraniu zatrzymują się. Rodzic zwraca się do dziecka: – Jesteśmy na wsi. Tutaj spędzamy wakacje. W ogrodzie pełnym drzew owocowych i kwiatów stoją ule. W nich mieszkają pszczoły, które wydają różne dźwięki, poruszając odpowiednio skrzydełkami. Rodzic unosi szablon przedstawiający pszczołę. Dzieci nabierają nosem powietrze, wypuszczają je i wypowiadają sylabę bzz lub buu.


Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków

Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych
Dzieci układają z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określają, ile patyczków potrzebowały do ułożenia kształtu każdej figury.
• Układanie patyczków według kolorów

Dzieci liczą patyczki w każdym kolorze. Podają całkowitą liczbę patyczków, mówiąc np., 3 patyczki czerwone dodać 4 patyczki zielone i dodać 3 patyczki żółte
to razem 10 patyczków.
Układanie działania ilustrującego liczbę
patyczków. Np.
3 + 4 + 3 = 10

• Odkładanie patyczków, np. w kolorze żółtym.

Dzieci liczą pozostałe patyczki, mówiąc:
10 odjąć 3 to siedem.
Układają działanie:
10 – 3 = 7

• Odkładanie patyczków, np. czerwonych.

Dzieci liczą pozostałe patyczki, mówiąc:
7 odjąć 3 to cztery.
Układają działanie:
7 – 3 = 4

Dalsze ćwiczenia przeprowadzamy analogicznie

• Karta pracy, cz. 4, s. 74 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co
Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.
• Utrwalanie nazw miesięcy na podstawie fragmentu wiersza Krystyny Datkun-Czerniak „Rok”
Podczas recytacji wiersza rodzic nazywa miesiące, wypowiadając nazwy bezgłośnie, poruszając samymi ustami. Dziecko podaje głośno nazwy miesięcy w odpowiedniej formie. Podczas
ponownego słuchania wiersza dziecko klaszcze, kiedy usłyszy nazwę miesiąca.


W
styczniu Nowy Rok przychodzi,
często mrozem grozi.
W
lutym czyni tak samo.
W
marcu bywa jak w garncu (…).
Kwiecień z majem
w zieleni skąpane (…).
Czerwiec obiecuje
radości wiele, bo
– moi przyjaciele –
lipiec i sierpień to wakacji czas (…).
Wrzesień i październik
zmieniają kolory ziemi (…).
W
listopadzie
smutek na drzewach się kładzie.
A w
grudniu zmęczony pracą Stary Rok
żegna się i… zaprasza Nowy Rok. (…)


Zajęcia 3

Karta pracy, cz. 4, s. 75 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.
• Zabawa „Wakacje” (kartka, kredki)
Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem
zdania: Wakacje muszą być słoneczne. Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka
i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące. Rysowanie w lewym górnym rogu
kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie. Rysowanie w ostatnim,
pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze. Określanie, który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

• Zabawa „Dokończ zdania”
Rodzic rozpoczyna zdania, a dziecko je kończy. Np.:

W przedszkolu lubiłem/lubiłam…

W przedszkolu nie lubiłem/nie lubiłam…

W przedszkolu czułem się/czułam się…
• Wypowiadanie się dzieci na temat: Co najbardziej podobało mi się (wśród zdarzeń w ciągu
roku) w przedszkolu.
Zdjęcia, obrazki ze strony internetowej przedszkola
Rodzic pokazuje zdjęcia zrobione podczas uroczystości, wycieczek, ciekawych zajęć w przedszkolu. Dziecko ogląda je, wspomina. Wypowiada się swobodnie na temat.
• Karta pracy, cz. 4, s. 76 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.

• Karta pracy, cz. 4, s. 77 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
Czytanie tekstu z rodzicem (5-latki) lub samodzielnie (6-latki). Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu. Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.

Zajęcia 4

Zabawa badawcza – Dlaczego czereśnie pękają? (Czereśnie – całe i popękane, rabarbar, woreczek foliowy, miska z wodą)
Wyjaśnianie dzieciom, dlaczego, kiedy pada deszcz, dojrzewające latem owoce pękają.
• Oglądanie rabarbaru; opisywanie jego wyglądu, przeznaczenia; zwracanie uwagi na czerwoną skórkę brudzącą palce oraz, że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.
• Włożenie jednego kawałka liścia do woreczka foliowego, a pozostałych – do miski z wodą.
Następnego dnia porównywanie wyglądu rabarbaru z woreczka i z rabarbarem z wody (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty).
To efekt wchłaniania wody.
Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija.
Rodzic wyjaśnia, że podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców.
Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod
skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego
pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.
Degustowanie czereśni – całych i popękanych.
• Karta pracy, cz. 4, s. 78. Granie w parach w grę ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)
• Ćwiczenia w książce, s. 94-95 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)

5-latki

Dzieci słuchają tekstu czytanego przez rodzica

6-latki

Czytanie tekstu o wakacjach i wakacyjnych rad Olka i Ady

Zabawa rozluźniająca mięśnie wokół oczu i na czole – „Duże oczy”
Rodzic opowiada, dzieci słuchają i wykonują polecenia.
Za chwilę będziecie mogli zrobić duże, bardzo duże oczy. Unieście przy tym brwi do góry tak
mocno, jak tylko możecie. Wyobraźcie sobie, że macie jeszcze dodatkowe, trzecie oko pośrodku czoła. I właśnie to oko otwórzcie tak szeroko, jak tylko potrafcie… A potem możecie poruszać waszymi szeroko otwartymi oczami we wszystkie strony: w dół, do góry, w prawą stronę, w lewą stronę. Być może zauważycie waszymi trzema szeroko otwartymi oczami coś, czego do tej pory nie widzieliście. Za chwilę zacznę powoli odliczać do sześciu. Kiedy dojdę do szóstki, zamknijcie na moment oczy i nadajcie im w myślach taki rozmiar, jaki chcielibyście mieć. Trzecie oko będziecie mogli sobie później wyobrazić za każdym razem, kiedy będziecie chcieli zobaczyć coś w waszej wyobraźni. Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.

Zajęcia 5

Nadszedł czas pożegnania – montaż słowno-muzyczny na zakończenie
roku szkolnego

Recytowanie wiersza Agaty Widzowskiej „Pożegnanie przedszkola”
– Lato się śmieje, czas na wakacje!
Pa, pa, zabawki! Żegnaj, przedszkole!
Zawsze będziemy o was pamiętać,
stawiając krzywe literki w szkole.


Starszak potraf:
budować wieże,
rozpoznać w książkach najdziksze zwierzę,
układać puzzle,
kroić warzywa,
wie, że się pokłuć można w pokrzywach.


Zna pory roku,
kierunki świata,
wie, że na miotle nie da się latać,
sam się ubiera,
buty sznuruje,
mówi: „przepraszam, proszę, dziękuję”.


Umie zadzwonić
na pogotowie,
wie, że się nie da chodzić na głowie,
zasady ruchu
zna doskonale
i po ulicy nie biega wcale.


Lubi teatrzyk,
śpiewa piosenki,
wie, czym się różni słoń od sarenki,
pieluch nie nosi
ani śliniaka.
To są zalety dziecka starszaka.


– Kwiatek dla pani. Cmok dla maluchów.
Trochę nam smutno… Pa, pa, przedszkole!
Lecz czy będziemy mogli tu wrócić,
gdy nam się znudzi w tej nowej szkole…?
• Śpiewanie piosenki „Hej przedszkole ukochane”

Recytowanie wiersza Agaty Widzowskiej (z opowiadania Pocieszajki dla maluchów).
Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!

Wręczenie dzieciom dyplomów ukończenia przedszkola
• Pożegnanie dzieci przez dyrektora, panie z grupy.

Dzielenie się wrażeniami na temat pożegnania
• Czytanie, samodzielnie lub z pomocą rodzica, tekstu na zakończenie przedszkola.
Książka s. 96 ( Do pobrania na dole strony pod zajęciami numer 5)

• Ćwiczenia gimnastyczne/ zabawy muzyczno-ruchowe dla dzieci i rodziców:

Karty pracy ,,Nowe przygody Olka i Ady” karty pracy cz.4 5/6 latek:

-s.72-78

  • Książka s.86-89,
  • Książka s.94-96.

Opracowała: mgr Emilia Szydłowska

 

Język Angielski Ewa Supronowicz:

Tydzień 15 „SUMMER”

  1. Wprowadzenie słownictwa za pomocą kart obrazkowych. Pokazujemy dziecku obrazek i czytamy, dziecko powtarza. Do lepszego utrwalenia słownictwa możemy z zagrać z dzieckiem w grę (spin the bottle). Układamy karty obrazkowe w kole, w środku kładziemy butelkę, kręcimy i nazywamy te obrazki, które wskaże butelka.
  1. Summer puzzle

Drukujemy puzzle, dziecko wycina, układa, przykleja na kartce, następnie nazywa elementy obrazka w języku angielskim.

  1. What’s this?

Pokazujemy dziecku cień obrazka, dziecko musi odgadnąć co to jest.

  1. Summer color by number

Drukujemy obrazek dziecko koloruje zgodnie z kodem.

  1. Wycinamy kolorowe obrazki. Rodzic zadaje pytanie :

What is red?

What is blue?

What is yellow?

What is green?

Dziecko odpowiada.

  1. Zabawa ruchowa

  1. What comes next

(sandcastle, crab, sun, palm tree, flip flops, seahorse, beach ball, girl)

Przed rozpoczęciem zadania nazywamy z dzieckiem wszystkie elementy.

Dziecko wymienia co znajduje się w rzędzie np.

sun- palm tree – sun – palm tree

Wtedy pytamy: What’s next?

Dziecko odpowiada. W razie problemów wymienia jeszcze raz elementy w rzędzie.

  1. Flip flops matching

Dziecko wycina elementy z jednej kartki, następnie dopasowuje je do drugiej kartki. W trakcie dopasowywania nazywa kolory po angielsku np. purple flip flop.

 

Zajęcia REWALIDACYJNE – Emilia Szydłowska:

ZAJĘCIA REWALIDACYJNE Z ZAKRESU

PRZYGOTOWANIA DO SZKOŁY

Tydzień 15

(22.06-26.06.2020 r.)

  1. Historyjka Przyczynowo- skutkowa „Budowanie zamku z piasku”

  • Opis: Ułóż historyjkę obrazkową zaczynając od tego co było na początku. Opowiedz historyjkę obrazkową budując zdania poprawne gramatycznie.

  1. Rebus fonetyczny. Proste słowa. Ćwiczenia pisanie i czytania

  • Opis: Materiał zawiera kartę z ćwiczeniem głoskowania, w którym dziecko ma za zadanie odgadnąć nazwy ilustracji w kolejnych polach, wypisać pierwszą głoskę każdej nazwy, ułożyć z nich wyraz i dopasować ilustrację ze znajdujących się poniżej obrazków.

  1. Ćwiczenia spostrzegawczości „Czego brakuje?”

  • Opis: Porównujemy ze sobą dwa podobne do siebie obrazki. Zadaniem dziecka jest powiedzenie czego brakuje na drugim obrazku, odszukanie danego przedmiot na dole kart i przyklejenie go w brakujące miejsce.

Opracowała: mgr Emilia Szydłowska

Zajęcia REWALIDACYJNE – Marta Wilman:

Zajęcia rozwijające umiejętności społeczno-emocjonalne (TUS)

Rozwijanie umiejętności rozumienia sytuacji społecznych i absurdu.

Dla grupy TOM AND KERI

„Co tu nie pasuje”

Absurd to coś, co jest pozbawione sensu, niewłaściwe, niestosowne.

Pokażcie dziecku zdjęcia, zapytajcie je o czy widzą coś dziwnego na zdjęciach.

Poproś o uzupełnienie katy pracy i pokolorowanie obrazka.

Oddział BABY BEETLES:

Pokaż dziecku obrazek, poproś o opisanie go. (Kto jest na obrazku? Co robią mama z córką? Gdzie się znajdują? Jakie mają miny? Co jeszcze widzisz na obrazku?)

Poproś o wypełnienie karty pracy. Przeczytaj nazwy przedmiotów.

Zajęcia wspomagające funkcje wzrokowo – ruchowe.

 

Zajęcia TERAPEUTYCZNE – Edyta Mosheqaj:

Rok urodzenia 2015

Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego

1.Obejrzyj prezentację z okazji Dnia Ojca (rodzic czyta napisy).

2. Tato jest zawsze przy Tobie! Ułóż historyjkę obrazkową wg odpowiedniej kolejności. Spróbuj ją opowiedzieć. Pamiętaj o stosowaniu zwrotów: na początku, później, na końcu.

Rozwijanie sprawności grafomotorycznej

1.Narysuj w ramce portret swojego taty. Będzie to wspaniały prezent z okazji Dnia Ojca!

Rok urodzenia 2013

Rozwijanie analizy-syntezy słuchowej

1.Rozsypanka słów-gra on-line.

http://pisupisu.pl/2/slowne-zabawy/rozsypanka-slow

2. Analiza głoskowa wyrazu. Wykonaj kartę pracy.

3. Synteza głoskowa wyrazu. Czytanie z luką informacyjną. Wykonaj kartę pracy.